Hierarchia wizualna

Strona bez hierarchii każe każdemu elementowi konkurować. Strona z hierarchią odpowiada na pytanie „gdzie mam patrzeć”, zanim odwiedzający zauważy, że je zadał. Nagłówki większe od treści to oczywisty przypadek, ale ta sama logika rządzi tym, który przycisk jest wypełniony, a który obrysowany, ile powietrza otacza twierdzenie i czy dowód stoi obok zdania, które wspiera, czy trzy sekcje dalej.

Hierarchia psuje się w dwie strony. Strony płaskie, gdzie wszystko ma tę samą wagę, czyta się jak ścianę. Strony przeakcentowane, gdzie sześć rzeczy jest pogrubionych i dużych, czyta się jak krzyk, i oko rezygnuje z wyboru. Obie mają wspólne źródło: nikt nie zdecydował, po co jest strona, więc nic nie mogło zostać podporządkowane.

Przy audycie hierarchia jest zwykle najszybszą poprawką o największym efekcie. Nic nie wymaga przeprojektowania; istniejące elementy trzeba uporządkować według ważności, a ważność trzeba najpierw ustalić.